domingo, 24 de xullo de 2016

Volvendo ao meu delirio infanticida...



            Sirva este guiño ao primeirísimo post que poboou estas páxinas virtuais como unha sorte de despedida de todas aquelas mentes lectoras apostrofadas ás que me dirixín durante estes tres anos. Foron moitas as nugae que me decidín a mostrar con máis ou menos complexos e/ou acertos pero son aínda máis as mediocridades que quedan fechadas baixo chave nun caixón do que xa nunca sairán. E alégrame que isto non quede finito.

            Un saúdo aos futuros navegantes do vasto océano de internet que darán con este intento de blog xa fosilizado. 

E graciñas aos navegantes pretéritos que recalaron nel.


Ningún comentario:

Publicar un comentario